• Nineke

De Nashvilleverklaring

Bijgewerkt: 4 nov 2019

In het aflopen weekend zijn er verschillende nieuwsberichten geweest over de Nashvilleverklaring. In een tijd waar steeds vaker te horen is dat mensen de kerken verlaten, hebben de dominees met deze anti-LHBT-verklaring besloten om voor moraalridder te gaan spelen.

In 2017 werd de Nashvilleverklaring voor het eerst naar buiten gebracht in Amerika. Vele prominente christelijke voorgangers besloten deze te tekenen, waarna het alleen maar wachten was tot er een Nederlandse versie uit zou komen. En afgelopen weekend was het zo ver: de Nederlandse tekst werd naar buiten gebracht met een nieuwsbericht dat honderden dominees in Nederland deze al ondertekend hadden. De verklaring bestaat uit 14 artikelen, die elk beginnen met “Wij bevestigen” en eindigen met “Wij ontkennen”. Het is een samenvatting van ideeën, gebaseerd op Bijbelteksten, die al eeuwen door de kerk wordt uitgedragen. Het gaat over een grote verscheidenheid aan onderwerpen, zoals de instelling van het huwelijk, seksualiteit binnen en buiten het huwelijk, (on)gelijkheid van mannen en vrouwen, homoseksualiteit, “transgenderisme”[1], naastenliefde, zondigheid en genade. Als inleiding op deze artikelen vertelt een voorwoord waarom deze verklaring van belang zou zijn voor de christelijke wereld. De verklaring is voor de oprichters een manier om het scheppingsverhaal rondom het man-zijn en vrouw-zijn te onderstrepen, zoals auteurs dat terugvinden in de Bijbel. Dit gaat voor de schrijvers in tegen het huidige culturele beeld van man-zijn en vrouw-zijn (hiermee wordt gedoeld op de LHBT-gemeenschap), aangezien God de mens op een bepaalde manier heeft geschapen en het niet aan de mens zelf is om een invulling te geven aan hoe God ons geschapen heeft. In het voorwoord wordt duidelijk gemaakt dat de oprichters een helder en eenduidig Bijbels antwoord willen geven op het vraagstuk van en geaardheid met het oog op de seculiere samenleving waarin de christelijke kerk moet proberen te blijven bestaan.

De verklaring gaat uit van een binaire verdeling tussen man en vrouw. Alternatieven waarbij het biologische geslacht niet overeenkomt met iemands zelfverstaan als man of vrouw worden tenietgedaan doordat het niet Gods (be)doel(ing) kan zijn. Daarnaast wordt het “zelfverstaan” als homoseksueel of transgender in het algemeen afgekeurd en de discussie wordt meteen in de kiem gesmoord door te stellen dat het zondig is om homoseksuele onreinheid of “transgenderisme” goed te keuren en dat verschil in mening niet geaccepteerd zou moeten worden. Neutraliteit in dezen bestaat niet en wordt gezien als immoreel voor de “getrouwe christen”. Nadat (impliciet) duidelijk wordt gemaakt dat mensen die zich aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht alleen een “rein leven” kunnen leiden, wanneer zijn celibatair of als hetero door het leven gaan, worden de laatste drie artikelen besteed aan hoe de genade van God genoeg is om te strijden tegen het zelfverstaan als LHBT-er. Hierbij wordt impliciet ook de mogelijkheid van genezing aangeduid.

Ik wil in deze blog niet de aandacht vestigen op de inhoud van de argumenten (misschien komt dat nog in een volgende blog), maar op de gemiste kans die deze oprichters hebben gehad. Christenen blijken op deze manier vooral bezig te zijn met het vinden van de correcte geloofsovertuigingen. Dit is alleen al te zien in de grote hoeveelheid verschillende kerkgenootschappen die er op dit moment zijn in Nederland. Het wordt steeds lastiger om uit te leggen wat het Christendom is en waar we nu eigenlijk in geloven. Ik ben het volledig eens met de oprichters van de Nashvilleverklaring dat het goed is om met een eenduidig document te komen om te laten zien welke heldere boodschap de Bijbel wil geven aan mensen. Het is de boodschap die ze sturen met deze verklaring die bij mij niet goed valt. Als ze een document hadden gemaakt waarin naastenliefde naar voren kwam, had ik, en met mij vele anderen denk ik, dit document graag willen ondertekenen als getuigenis van het geloof. Maar de oprichters hebben besloten om het document te richten op het onderwerp van seksuele moraal binnen en buiten de kerk en wat er allemaal wel en niet binnen Bijbelse kaders zou passen. Waar naastenliefde uitgaat van iedereen welkom heten en accepteren, heeft deze tekst meer weg van een scheiding/splijtzwam tussen verschillende groepen mensen, omdat het oordeel niet uit de weg wordt gegaan. De insteek van deze verklaring is het geven van een antwoord op een dogmatische vraag. Maar daarmee gaat het voorbij aan de individuele verhalen en de pastorale zorg die een kerk, in mijn ogen, zou moeten leveren.

Uit een factsheet van 113 zelfmoord preventie blijkt dat bijna de helft van de Nederlandse lesbische, homo- en biseksuele (LHB)-volwassenen ooit zelfmoordgedachten heeft gehad. Dit is ruim 5x vaker dan de algemene volwassen bevolking. Het is daarmee een hele kwetsbare groep waar we volgens mij als christenen omheen moeten staan en die we alles moeten bieden om hen het gevoel te geven dat ze niet minder waard zijn door hun seksuele voorkeuren. LHBT-ers die een positieve reactie op hun coming out hebben gekregen van hun omgeving hebben minder vaak zelfmoordgedachten, net zoals LHBT-ers die terug kunnen vallen op hun sociale netwerk. Door als kerk en daarmee als pastoraat zo duidelijk afstand te nemen van deze groep en ze te veroordelen, kan een groot deel van hun sociale netwerk wegvallen. Sterker nog, zo zullen suïcidale neigingen niet weggenomen worden, maar eerder toenemen. Van alle LHBT-ers hebben transgenders het het moeilijkst. Zij denken 7 maal vaker aan zelfmoord dan niet-transgenders. En juist deze groep wordt specifiek duidelijk gemaakt dat hun gevoelens en gedachten niet overeenkomen met Gods doel.

Christenen mogen, denk ik, een voorbeeld nemen aan Jezus. Hij sloot niemand uit. Integendeel: Hij had zelfs een groot hart juist voor degenen die gebukt gingen onder het oordeel van de religieuze orthodoxie van Zijn dagen. Er was geen reden voor hem waarom hij aan iemand voorbij zou gaan. Zijn doel was om iedereen erbij te betrekken en te laten zien dat wij elkaar allemaal nodig hebben als mensen. Diversiteit is nodig om als kerk en als gemeente elkaar op te kunnen bouwen. Hij is degene die ons niet alleen naastenliefde leerde, maar het ook liet zien. Als christenen mogen we, denk ik, soms wat minder aandacht besteden aan de leer en meer aan het uitdragen van de liefde die wij ook mogen ontvangen.

Nineke Wilts

[1] Ik gebruik deze term tussen aanhalingstekens, aangezien dit de officiële term is die wordt gebruikt in de tekst. Dit is echter niet een gangbare term om transgenders aan te duiden.


543 keer bekeken

©2018 by We Zijn Er Wel. Proudly created with Wix.com