Meedoen is makkelijker dan eerlijk zijn

Bijgewerkt: 4 nov 2019

Mijn opvoeding was vrij LHBTI-vriendelijk. Misschien was het mede daarom dat het mij verbaasde dat mensen op de middelbare school zo negatief waren over gay zijn. Niemand was, voor zover ik weet, officieel uit de kast. Er was geen plek om dit te bespreken. Toen ik mij realiseerde dat ik niet hetero was, durfde ik het niet te delen. Pas toen ik in de zesde klas zat, durfde ik het aan mijn beste vriendin te vertellen. Nu, vier jaar later, merk ik nog steeds hoe lastig het is om hierover te praten. Er is nog een lange weg te gaan als het op LHBTI-onderwijs aankomt.


Tsja, waar zal ik beginnen…

Mijn opvoeding was vrij LHBTI-vriendelijk, als we het thuis over toekomstige partners hadden zeiden mijn ouders altijd: “als je later een vriend of vriendin hebt” en mijn ouders waren er open over dat homoseksualiteit een ding is.

Misschien kwam het wel door deze opvoeding, maar het was voor mij echt een verrassing toen ik op de middelbare zat en andere mensen negatief waren over gay zijn. Als mensen zich ook maar een beetje anders gedroegen kregen ze al gauw het label ‘homo’. De gesprekken die mensen in mijn vriendenkring hadden gingen erover hoe vies het hun leek om met iemand van hetzelfde geslacht te zoenen, en dat dit toch eigenlijk wel een beetje vreemd was. Ik voelde me op zulke momenten nooit op mijn gemak, niet eens omdat ik me aangesproken voelde (op dat moment wist ik nog niet dat ik niet hetero was) maar omdat ik me niet in deze statements kon vinden. Ik vond dat iedereen zelf moest kiezen met wie ze een relatie wilden, en dat gelukkig zijn het ultieme doel zou moeten zijn in de liefde, niet met wie je die relatie hebt. Toch zei ik dit niet hardop, meestal bleef ik stil en zei ik niks, maar soms was het makkelijker om mee te doen met het gesprek en te zeggen dat het mij ook maar smerig leek om een meisje te zoenen.


Op mijn middelbare school was, zover ik weet, niemand officieel uit de kast. We wisten van sommige mensen dat ze niet hetero waren maar hier werd nooit met henzelf over gepraat. Ik was altijd wel benieuwd hoe dat nou zou zijn maar heb toen nooit de moed kunnen verzamelen om hier een gesprek over te beginnen. Als ik daaraan terugdenk realiseer ik me dat er geen plek was om het over zulke dingen te hebben, het was een onderwerp wat onbesproken bleef en als erover gesproken werd was dat vaak met een negatieve connotatie.


Toen ik in de vijfde zat realiseerde ik me dat ik niet hetero was, ik besprak dit echter met niemand tot een jaar later ‘de emmer overliep’. Mijn beste vriendin en ik hadden het wel vaker over deze dingen, maar meer hypothetisch gezien, en ik besloot al mijn moed te verzamelen en haar te vertellen hoe het zat. Dat ik niet zeker wist of ik gay of bi was maar dat ik wel zeker wist dat ik niet hetero was. Haar reactie was supercool en ik voelde me gelijk stukken beter, er was dus toch iemand op die middelbare school, waar nare opmerkingen werden gemaakt, die mij oké vond zoals ik was.


Nu, vier jaar later, merk ik dat ik het in Zeeland nog steeds niet makkelijk vind om open te zijn over mijn seksualiteit. Als ik mensen van de middelbare zie is het altijd maar de vraag of ze weten dat ik lang een relatie met een meisje heb gehad, en het is nog steeds iets wat me zenuwachtig maakt. De opmerkingen die toen werden gemaakt blijven toch altijd in mijn achterhoofd rondspoken, wat als ze dit nog steeds denken, wat als ze het flauwekul vinden dat het mij niet uitmaakt of iemand man, vrouw, gender neutraal, of wat dan ook is, maar dat het eigenlijk meer om iemands persoonlijkheid gaat.


Mijn middelbareschooltijd is lang geleden maar wat was het fijn geweest als er meer onderwijs over deze onderwerpen was. Misschien had ik dan wel eerlijk durven zeggen dat ze niet zulke flauwe opmerkingen moesten maken, en dat iedereen zijn eigen hart moet volgen als het op liefde aankomt. Zeeland, maar ook Nederland, heeft wat mij betreft nog een lange weg te gaan als het op LHBTI-onderwijs aankomt.


Rosa de Nooijer

0 keer bekeken

©2018 by We Zijn Er Wel. Proudly created with Wix.com